“Het is erg lastig om op zo’n jonge leeftijd te accepteren wat Evelien is overkomen”

Evelien heeft afasie, zij woont samen met haar vriend Nicky en samen delen zij graag hun ervaringen over hoe de afgelopen periode voor hun is verlopen sinds de uitbraak van het coronavirus.

Evelien is een jonge meid van midden twintig. Vier jaar geleden heeft zij een herseninfarct gehad wat haar hele wereld op zijn kop heeft gezet. Zij is nu halfzijdig verlamd, heeft afasie en is daardoor volledig afgekeurd. Ze kan daardoor in principe niet meer werken en dat is echt enorm balen, zegt Evelien. Ze heeft namelijk een passie voor de horeca maar geeft dit niet op en staat daarom twee keer in de week in de bediening. Verder heeft zij nu dus veel vrije tijd, heel veel vrije tijd.

Door haar afasie heeft Evelien veel moeite met praten en lezen gaat ook niet meer. Net na haar infarct kon Evelien maar een paar woorden zeggen en haar ouders konden er eigenlijk alleen maar van dromen dat ze ooit weer papa en mama kon zeggen. Inmiddels is Evelien haar woordenschat een stuk uitgebreider maar haar spraak blijft een enorme frustratie. Daarnaast is het erg lastig om op zo’n jonge leeftijd te accepteren wat Evelien is overkomen.

Voor Evelien is er eigenlijk weinig veranderd sinds de uitbraak van het coronavirus. Haar werk in de horeca kon natuurlijk niet meer door gaan en dat was wel behoorlijk jammer. Nog meer tijd dus om te chillen wat ze voorheen ook al deed. Er kwam dan verder ook niemand langs dus ze was vooral veel samen met haar vriend Nicky.

Evelien wilde na haar herseninfarct graag weer opnieuw haar rijbewijs halen, door haar verlamming moet ze dat op een andere manier leren. Door de uitbraak van het coronavirus konden rijlessen tijdelijk niet meer door gaan maar inmiddels heeft ze haar rijbewijs weer gehaald en kan ze binnenkort genieten van haar eigen auto. Daar heeft ze echt enorm veel zin in!

Evelien kon niet meer naar het zwembad toe en de sociale contacten waren vrij beperkt. Maar het grootste gemis voor Evelien is toch wel echt haar werk geweest. Daarnaast ging Evelien altijd graag een dagje naar de Efteling. Daar heeft ze een abonnement op maar sinds de uitbraak van het coronavirus was dit ook gesloten. En wat de afgelopen periode Evelien gebracht heeft? Niet zo veel eigenlijk. Er is voor Evelien ook niet zo gek veel veranderd.

Nicky is de vriend van Evelien, hij is docent en is actief betrokken bij de voetbalvereniging. Een jaar geleden leerde hij Evelien kennen. Daarvoor wist hij ook al wie zij was want Evelien heeft altijd bij zijn moeder op de crèche gezeten. Sinds een paar jaar heeft Evelien een aangepaste fietst en Nicky heeft toen in de tijd meegeholpen om geld in te zamelen om dit mogelijk te maken. Op een gegeven moment vroeg Nicky via Facebook aan Evelien hoe het nu verder gaat en zo ging dat steeds verder. Nu wonen ze dan samen, heel erg fijn!

Nicky leerde Evelien dus kennen toen zij al afasie had. Wanneer de vraag wordt gesteld wat het voor hem inhoudt dat Evelien afasie heeft moet hij even nadenken. Nicky merkt vooral dat hij aan mensen die zij voor het eerst ontmoeten moet uitleggen wat er met Evelien aan de hand is. Evelien heeft bijvoorbeeld ook moeite met getallen en maakt dan gebruik van haar handen om duidelijk te maken hoe oud zij is. Wanneer iemand een getal tegen Evelien zegt begrijpt ze dat ook niet maar wanneer je dat met je handen uitbeeldt dan begrijpt ze het wel weer. Dat zijn dingen die Nicky dan even moet uitleggen. Verder helpt hij Evelien ook met praktische zaken. Telefoneren over ingewikkelde zaken is voor Evelien lastig en dat neemt Nicky dan vaak van haar over.

Nicky laat Evelien wel steeds vaker dingen zelf oplossen, in het begin was het best wel even zoeken om hier een goede balans in te vinden. Zo waren ze laatst bijvoorbeeld bij de Ikea opzoek naar een klein bordje wat niet meer op voorraad lag. Evelien loopt dan in eerste instantie zelf op een medewerker af maar twijfelt halverwege toch en komt weer terug. Nicky houdt op zo’n moment voet bij stuk en zegt “ik ga het niet doen”. Zo probeert hij haar dan te motiveren dat ze het toch zelf gaat proberen. Evelien vindt dit verder helemaal prima maar merkt gewoon dat het in een drukke Ikea niet gaat lukken voor haar, dan maar geen bordje mee naar huis.

Voor Nicky lag zijn werk als docent ook stil sinds de uitbraak van het coronavirus. Op de vraag wat hij vooral heeft gemist de afgelopen periode is structuur en regelmaat het antwoord. Je raakt ook helemaal uit je ritme dus dat is ook echt wel balen. Evelien benoemd nog even extra hoe saai het ook eigenlijk was de afgelopen tijd. Ze proberen nu samen wel weer meer rust en regelmaat te creëren en dat gaat gelukkig steeds beter. Nicky kan ondertussen weer aan het werk en vertrekt dan vroeg van huis. Omdat Evelien ‘s avonds moeilijk in slaap valt is het soms lastig om daardoor de volgende dag vroeg op te staan. Evelien krijgt daar nu hulp bij om zo haar slaapritme weer onder controle te krijgen en dat gaat steeds een beetje beter.

Omdat Evelien en Nicky veel meer vrije tijd hadden konden ze wel met hun huis aan de slag. Ze hebben een nieuwbouwwoning waar nog het een en ander aan moest gebeuren dus daar hadden ze nu mooi de tijd voor. Ook was er ruimte om eens wat vaker een grootte schoonmaak te houden waardoor alles er weer spic en span uitziet. En omdat ze vierentwintig uur per dag op elkaars lip zaten hebben ze elkaar ook een stuk beter leren kennen.

Omdat het leven wel wat saai werd zonder invulling maakten Evelien en Nicky dan wel eens een uitstapje. Dat was in het begin zonder ouders omdat beide moeders werkzaam zijn in de zorg en dus moesten werken. Er werd dan vooral een tripje gemaakt naar de Ikea of een andere bouwmarkt, of dan werd er ergens wat leuks gekocht voor in huis.

Op de vraag of ze nog wat willen toevoegen aan het gesprek wil Nicky graag benoemen wat voor een stappen Evelien eigenlijk heeft gezet. Zo kon Evelien in het begin alleen maar ‘ja’ en ‘nee’ zeggen en spreekt zij inmiddels in korte zinnetjes. Een jaar geleden waren dat eigenlijk vooral nog losse woorden maar haar woordenschat is ook echt een stuk groter geworden.

Een klein voorbeeld hierin is dat Evelien nooit het woord mug kon zeggen, dat noemde ze dan vlieg of spin. Maar omdat er door de zomerperiode veel muggen waren, en dit elke keer werd benoemd, kan Evelien nu ook het woord mug zeggen. Zo wordt haar woordenschat dus keer op keer steeds een beetje groter. Zo is Nicky er dan ook van overtuigd dat er nog veel meer te halen valt voor Evelien en zijn dan ook in gesprek met een instantie om te kijken wat er nog meer mogelijk is voor Evelien.

Evelien heeft op het moment geen therapieën meer maar in het begin ging zij naar een afasiegroep toe. Dat was voor haar ontzettend saai omdat alle mensen die daarnaartoe gaan een stuk ouder zijn dan haar. Je zit in een hele andere fase van je leven wat dan dus totaal niet aansluit, geen succes dus.

Evelien onderneemt ook steeds weer meer. Zo gaat ze nu af en toe eens de stad in en gebruikt ze haar ligfiets vaker. Wat ze wel moeilijk vindt is dat mensen vaak staren waardoor ze zelf het gevoel krijgt voor schut te staan. Gelukkig heeft Evelien een paar hele goede vrienden waar ze graag op bezoek gaat en leuke dingen mee doet. Maar Evelien kent niemand van haar leeftijd met afasie en dat is wel echt een gemis. Ze kent dan wel wat jongeren die een hersenletsel hebben gehad maar niemand daarvan heeft er afasie aan overgehouden. Wat zou het ontzettend fijn zijn om met lotgenoten in contact te komen. Want accepteren dat ze afasie heeft, dat kan Evelien nu in ieder geval nog niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *